Abel Gance

In de wereld van vandaag is Abel Gance een onderwerp geworden dat van groot belang is voor een grote verscheidenheid aan mensen. Of het nu vanwege de impact ervan op de samenleving, de relevantie ervan in het professionele veld of het belang ervan in de geschiedenis is, Abel Gance is een onderwerp dat niemand onverschillig laat. De invloed ervan strekt zich wereldwijd uit en beïnvloedt verschillende culturen en contexten op verschillende manieren. In dit artikel zullen we de verschillende facetten van Abel Gance onderzoeken, waarbij we het belang en de impact ervan op verschillende aspecten van het dagelijks leven analyseren.

Abel Gance
Abel Gance
Abel Gance
Volledige naam Abel Eugène Alexandre Perthon
Geboren 25 oktober 1889
Overleden 10 november 1981
Geboorteland Vlag van Frankrijk Frankrijk
(en) IMDb-profiel
(nl) Moviemeter-profiel
(mul) TMDB-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Abel Gance (Parijs, 25 oktober 1889 – aldaar, 10 november 1981) was een Frans filmregisseur.

Abel Gance debuteerde als regisseur in 1911 en kwam onder de aandacht met Mater dolorosa (1917) en La dixième symphonie (1918) Hij brak door met het oorlogsdrama J'accuse (1919). Hij onderscheidde zich met de film La Roue (1923) over spoorwegarbeiders. Zijn groots opgezette, epische drama's werden beïnvloed door de films van D.W. Griffith. Het zes uur durende historische drama Napoléon (1927) wordt veelal beschouwd als zijn meesterwerk. Hij werkte vier jaar aan deze film, die werd geprojecteerd in Polyvision waarbij drie projectors en drie schermen werden gebruikt.[1] Gance regisseerde zijn laatste film in 1967.

Filmografie (selectie)