In dit artikel gaan we alles met betrekking tot Adam's Rib (1949) onderzoeken. Van zijn oorsprong tot zijn evolutie vandaag, door zijn toepassingen in verschillende contexten. Adam's Rib (1949) heeft een fundamentele rol gespeeld in uiteenlopende aspecten als de samenleving, technologie, cultuur en geschiedenis. Door de jaren heen heeft Adam's Rib (1949) aanleiding gegeven tot discussie over de impact en invloed ervan op ons leven, de ethische implicaties ervan en de toekomstige ontwikkeling ervan. Daarom is het van cruciaal belang om alle aspecten die verband houden met Adam's Rib (1949) diepgaand te analyseren, met als doel de relevantie ervan in de hedendaagse wereld en het potentieel ervan in de toekomst beter te begrijpen.
Adam's Rib | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Scène uit Adam's Rib
| ||||
Regie | George Cukor | |||
Producent | Lawrence Weingarten | |||
Scenario | Ruth Gordon Garson Kanin | |||
Hoofdrollen | Spencer Tracy Katharine Hepburn Judy Holliday | |||
Muziek | Miklós Rózsa Cole Porter | |||
Montage | George Boemler | |||
Cinematografie | George J. Folsey | |||
Distributie | MGM | |||
Première | 18 november 1949 | |||
Genre | Komedie | |||
Speelduur | 101 minuten | |||
Taal | Engels | |||
Land | ![]() | |||
(en) IMDb-profiel | ||||
MovieMeter-profiel | ||||
(mul) TMDb-profiel | ||||
(en) AllMovie-profiel | ||||
|
Adam's Rib is een Amerikaanse romantische komedie uit 1949 met in de hoofdrollen Spencer Tracy en Katharine Hepburn. Het was de debuutfilm van actrice Judy Holliday. De film werd in 1992 opgenomen in het National Film Registry.
Een vrouw genaamd Doris Attinger volgt op een dag haar man en ziet dat hij een affaire heeft met een andere vrouw. Woedend opent ze het vuur op de twee met een meegebracht pistool en raakt haar man in de arm.
De volgende dag lezen een man genaamd Adam Bonner en zijn vrouw Amanda, die beide advocaat zijn van beroep, in de krant over het schietincident. Amanda kan wel begrijpen hoe Doris tot haar daad kwam, maar Adam is van mening dat Doris schuldig is aan poging tot moord. Later die dag krijgt Adam te horen dat hij op de zaak is gezet als advocaat van Doris’ echtgenoot. Hierop besluit Amanda om Doris’ advocaat te worden in de rechtszaak. Zodoende komen de wederhelften lijnrecht tegenover elkaar te staan, wat ook buiten de rechtszaak voor de nodige spanningen zorgt. Amanda blijkt bovendien een bedreven advocaat. Ze vernedert Adam in de rechtszaal en slaagt erin de jury te overtuigen dat Doris niet schuldig kan worden bevonden omdat volgens haar een man die op een overspelige vrouw schiet ook niet schuldig bevonden zou worden. Doris wordt vrijgesproken.
Die nacht ziet Adam Amanda samen met hun buurman Kip in diens huis. Hij breekt bij hen in en richt een pistool op hen. Amanda smeekt Adam niet te schieten omdat niemand het recht in eigen hand mag nemen. Hierop onthult Adam dat het pistool dat hij vasthield slechts een imitatie is. Hij wilde Amanda enkel bewijzen waarom Doris volgens hem wel schuldig was. Amanda is woedend en spant een echtscheidingsprocedure tegen Adam aan, maar tijdens het afhandelen van de papieren blijken zij en Adam toch nog van elkaar te houden. Beide kunnen nu de humor van de hele rechtszaak wel inzien.
Acteur | Personage |
---|---|
Spencer Tracy | Adam Bonner |
Katherine Hepburn | Amanda Bonner |
Judy Holliday | Doris Attinger |
Tom Ewell | Warren Attinger |
David Wayne | Kip Lurie |
Jean Hagen | Beryl Caighn |
Hope Emerson | Olympia La Pere |
Eve March | Grace |
Clarence Kolb | Rechter Reiser |
Emerson Treacy | Jules Frikke |
Polly Moran | Mevrouw McGrath |
Will Wright | Rechter Marcasson |
Elizabeth Flourney | Dr. Margaret Brodeigh |
De film werd specifiek met Spencer Tracy en Katharine Hepburn in gedachten geschreven door vrienden van het duo; Garson Kanin en Ruth Gordon. De twee kregen hun inspiratie voor de film van een waargebeurde zaak tussen het advocatenkoppel William en Dorothy Whitney, die uiteindelijk een echtscheiding aangingen en met hun eigen cliënten trouwden. De werktitel voor de film was Man and Wife, maar MGM vond deze titel te ongepast.[1]
Hepburn en Kanin moedigden Judy Holliday aan om de rol van Doris op zicht te nemen in de hoop zo in te spelen op haar succes als Broadwayactrice.
De film valt op door de soms lange scènes met een enkel camerastandpunt. Deze scènes vinden vooral plaats wanneer de personages op het scherm onenigheid hebben.[2]
Erkenning door het American Film Institute:
AFI eerde ook hoofdrolspelers Katharine Hepburn en Spencer Tracye met plaatsen op de lijst AFI's 100 Years... 100 Stars.