Vandaag zullen we het hebben over De 46 van het Rademakersbroek, een onderwerp dat de aandacht heeft getrokken van miljoenen mensen over de hele wereld. De 46 van het Rademakersbroek is een fascinerend onderwerp dat in de huidige samenleving voor veel discussie heeft gezorgd. Van de impact ervan op de geschiedenis tot de relevantie ervan vandaag de dag heeft De 46 van het Rademakersbroek tot eindeloze vragen en reflecties geleid. In dit artikel zullen we verschillende aspecten van De 46 van het Rademakersbroek onderzoeken, van de oorsprong tot de mogelijke implicaties ervan in de toekomst. Of u nu een expert op dit gebied bent of er gewoon meer over wilt weten, dit artikel is voor u. Dus bereid je voor om jezelf onder te dompelen in de spannende wereld van De 46 van het Rademakersbroek en ontdek alles wat dit thema te bieden heeft.
De 46 van het Rademakersbroek | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Het monument voor de 46 van het Rademakersbroek in 2024
| ||||
Plaats | Varsseveld | |||
Coördinaten | 51° 56′ NB, 6° 30′ OL | |||
Datum | 2 maart 1945 | |||
Locatie | Rademakersbroek | |||
Oorzaak | fusillade | |||
Doden | 46 | |||
|
De 46 van het Rademakersbroek was een groep van 46 Nederlandse mannen die op 2 maart 1945 in een akker aan het Rademakersbroek te Varsseveld (tegenwoordig gemeente Oude IJsselstreek) zijn gefusilleerd. De executie diende ter vergelding voor een actie van verzetsgroep De Bark, die in de nacht van 25 op 26 februari 1945 aan vier Duitse militairen het leven kostte.
De slachtoffers van het Rademakersbroek waren allen zogeheten Todeskandidaten uit gevangenis de Kruisberg te Doetinchem. Ze kwamen uit verschillende delen van Nederland. Sinds 1949 staat op de plek van de executie een monument.[1]
Eind februari werden drie landmeters en hun chauffeur, allen Fallschirmjäger bij de Wehrmacht, gevangen genomen door verzetsstrijders van De Bark.[2] In een zoektocht naar geschikte plekken voor het opstellen van hun geschut waren de Duitse militairen nietsvermoedend de boerderij binnengedrongen die als uitvalsbasis diende voor de verzetsgroep. De verzetsgroep besloot de Duitsers om het leven te brengen en probeerde het te laten lijken alsof de Duitsers slachtoffer van een ongeval waren geworden. Hiertoe plaatsten zij de lichamen in een auto met explosieven, en reden deze auto tegen een boom. In de nacht van 25 op 26 februari 1945 werden op de Aaltenseweg te Varsseveld de lichamen gevonden. Al snel ontdekte de bezetter dat geen sprake was van een ongeval, maar dat de militairen opzettelijk om het leven waren gebracht.
Aanvankelijk wilde de bezetter ter vergelding alle mannen uit de omgeving van de Aaltenseweg laten executeren. Dat werd door burgemeester Joost Boot van de toenmalige gemeente Wisch voorkomen.[3] Op 2 maart 1945 werden in de vroege ochtend 46 Todeskandidaten vanuit de gevangenis in Doetinchem op transport gezet. Zij kwamen rond 8 uur 's ochtends aan op de akker aan het Rademakersbroek. Het executiepeloton, dat werd samengesteld uit leden van dezelfde divisie als waar de vier door de verzetsgroep om het leven gebrachte militairen toe behoorden, voltrok het vonnis. Nadat een gedeelte van de SS'ers nog op de boerderij had ontbeten, werden rond half 11 de lichamen van de 46 door vier boeren uit de omgeving op een platte kar naar begraafplaats Rentinkkamp te Varsseveld gereden.[3]
Vier weken later werd de omgeving bevrijd.[2]
Op 4 mei 1949 werd aan het Rademakersbroek een monument onthuld ter nagedachtenis aan de 46. In het monument is een glazen stolp verwerkt waarin zich graan bevindt van de korenhalmen die groeiden op de plek waar de mannen zijn gevallen. Bij dit monument vindt jaarlijks op 2 maart een herdenking plaats.[4]
In de lijst[5] staat de naam, geboortedatum en geboorteplaats, en de begraafplaats: