In dit artikel gaan we het onderwerp Etage (bouwkunst) diepgaand onderzoeken. Van de oorsprong en evolutie tot de impact ervan op de hedendaagse samenleving, we zullen alle relevante aspecten met betrekking tot Etage (bouwkunst) analyseren. In het hele artikel zullen we verschillende perspectieven en meningen van experts in het veld onderzoeken, met als doel een compleet en objectief beeld te geven van Etage (bouwkunst). Daarnaast zullen we concrete voorbeelden en casestudies belichten die het belang en de relevantie van Etage (bouwkunst) vandaag de dag zullen illustreren. Zonder twijfel zal dit artikel een must read zijn voor iedereen die geïnteresseerd is in een grondig begrip van het fenomeen Etage (bouwkunst).
Een etage of verdieping is een bouw- of woonlaag boven de begane grond in een gebouw.
Voor het bereiken van een etage hoger of lager kan men meestal gebruik maken van een trap, roltrap, lift of hellingbaan, al of niet met loopband.
De laag op de begane grond (parterre), dus nagenoeg gelijk aan het maaiveld, wordt meestal niet etage genoemd, het is evenwel een gelijkvloerse verdieping. De eerste etage of eerste verdieping is de tweede laag, de tweede etage of tweede verdieping is de derde laag enzovoorts.
Als de laag onder de grond ligt, heet deze de kelder. Een laag half in de grond heet kelderverdieping (ook wel souterrain). Bij een dergelijke laag ligt het maaiveld ongeveer gelijk met de onderkant van de vensters. In oude woningen waren hier vaak de keuken en de vertrekken van het personeel. De laag hierboven, die dus ongeveer een halve verdieping boven het maaiveld ligt, wordt in oude huizen de bel-etage (Frans: bel = mooi) genoemd, omdat dit de etage was waar men de gasten ontving.
Een halve tussenetage heet tussenvloer, entresol of mezzanine, en is vaak aangebracht in oudere gebouwen met veelal hoge plafonds, teneinde meer vloeroppervlakte te verkrijgen.
De bovenste verdieping heet, vooral in het geval dat het gebouw een schuin dak heeft, vaak de zolder. Een kleine zolder zonder beloopbare vloer, of waar niet rechtop gelopen kan worden heet vliering.
Wereldwijd zijn er grofweg twee nummeringen van verdiepingen in gebruik: in het Engels het "Britse" en het "Amerikaanse" systeem genoemd.
De begane grond ligt hierbij in het algemeen op hetzelfde peil als het maaiveld.
In beide systemen is de eerste etage boven het maaiveld de "first storey", en de etage daarboven de "second storey".
Het Britse systeem wordt toegepast in vrijwel geheel Europa, in de landen van het Commonwealth (uitgezonderd Singapore en Canada, maar inclusief Quebec[1]), in Afrika en in veel voormalige Britse koloniën.
Het Amerikaanse systeem wordt gebruikt in Amerika, in Rusland en Noorwegen (als uitzonderingen in Europa) en in veel Aziatische landen. In de Nederlandse bouwwereld spreekt men soms van bouwlagen of woonlagen, en die worden dan genummerd overeenkomstig het uniforme gebruik van het Engelse woord 'stor(e)y': de eerste bouwlaag is begane grond, de tweede bouwlaag is de eerste verdieping enz. Overigens kunnen ook kelderverdiepingen worden meegenomen in de bouwlagen-telling van een gebouw of project.
Het Amerikaanse systeem wordt in sommige Nederlandse dialecten gebruikt. Men spreekt dan van vloer en dat woord betekent dus niet hetzelfde als het Britse floor. De eerste vloer is de begane grond.
In geaccidenteerd terrein (waaronder ook de situatie van een dijkwoning) kan het voorkomen dat meerdere verdiepingen overeenkomen met het maaiveld. Wat aan de ene kant van het gebouw de eerste verdieping is, ligt aan de andere kant gelijk met het maaiveld. De term begane grond kan dan verwarring geven. Meestal wordt met cijfers in het trappenhuis aangegeven hoe de verdiepingen genummerd worden.