In dit artikel zullen we het onderwerp Eurovisiesongfestival 1982 vanuit verschillende perspectieven en benaderingen behandelen, met als doel een volledige en gedetailleerde visie te geven op dit onderwerp dat vandaag de dag zo relevant is. We zullen de impact ervan op verschillende gebieden analyseren, de evolutie ervan in de tijd en de uitdagingen die het met zich meebrengt in de hedendaagse samenleving. Daarnaast zullen we de verschillende meningen en standpunten over deze kwestie onderzoeken, evenals de mogelijke oplossingen en alternatieven die zijn voorgesteld om dit probleem aan te pakken. Met deze uitgebreide analyse willen we onze lezers een breed en verrijkend overzicht bieden waarmee ze het belang en de complexiteit van Eurovisiesongfestival 1982 beter kunnen begrijpen.
Eurovisiesongfestival 1982 | ||
---|---|---|
1982 Eurovision Song Contest | ||
Gastland | ![]() | |
Locatie | Harrogate International Centre, Harrogate | |
Omroep | BBC | |
Datum | 24 april 1982 | |
Presentator | Jan Leeming | |
Winnaar | ||
Land | ![]() | |
Lied | Ein bißchen Frieden | |
Artiest | Nicole | |
Tekst | Bernd Meinunger | |
Componist | Ralph Siegel | |
Andere gegevens | ||
Stemgegevens | Elk land verdeelt 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1 punten | |
Aantal landen | 18 | |
Terugtrekkend | ![]() ![]() | |
Nul punten | ![]() | |
Chronologie | ||
◄ 1981 – 1983 ► |
Het Eurovisiesongfestival 1982 was het zevenentwintigste Eurovisiesongfestival en vond plaats op 24 april 1982 in Harrogate, Engeland. Het programma werd gepresenteerd door Jan Leeming.
Van de 18 deelnemende landen won Duitsland met het lied Ein bißchen Frieden, uitgevoerd door Nicole. Dit lied kreeg 161 punten, 15,4% van het totale aantal punten. Met 100 punten werd Israël tweede, gevolgd door Zwitserland op de derde plaats met 97 punten.
Het interludium werd gevuld met beelden van Yorkshire en Howard Castle.
Net als het voorgaande jaar werden in de nationale jury punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meeste aantal stemmen, kreeg twaalf punten. De tweede keus kreeg tien punten en de derde plaats tot en met tiende plaats kregen acht tot en met één punten. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan.[1]
De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De landen stonden in het Engels op het bord met daarachter een afbeelding van de vlag. Achter elk land stond het totaal aantal punten. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. De presentatrice stond op het podium, schuin voor het scorebord. Van de landen die al punten doorgegeven hadden, was de naam van het land verlicht. Nadat een land alle punten had gegeven, verschenen onder in beeld de land- en liedjesnaam van het hoogst genoteerde land. Linksboven in beeld was het beeld te zien van de artiest vanuit de green room.
Het bellen van de landen ging op volgorde van deelname. Het geven van de punten gebeurde in volgorde van laag naar hoog. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde dit in de taal waarin de punten gegeven werden om daarna beide gegevens in de andere taal te herhalen. Daarbij werd zowel in het Engels als het Frans points gebruikt.
Met nog vier landen te gaan gaf Joegoslavië de doorslag. Na de punten van dit land was Duitsland met 131 punten niet meer in te halen door Israël dat 80 punten had.
Plaats | Land | Artiest | Titel | Punten |
---|---|---|---|---|
1 | ![]() |
Nicole | Ein bißchen Frieden | 161 |
2 | ![]() |
Avi Toledano | Hora | 100 |
3 | ![]() |
Arlette Zola | Amour on t'aime | 97 |
4 | ![]() |
Stella | Si tu aimes ma musique | 96 |
5 | ![]() |
Anna Vissi | Mono i agapi | 85 |
6 | ![]() |
Svetlana | Cours après le temps | 78 |
7 | ![]() |
Bardo | One step further | 76 |
8 | ![]() |
Chips | Dag efter dag | 67 |
9 | ![]() |
Mess | Sonntag | 57 |
10 | ![]() |
Lucía | Él | 52 |
11 | ![]() |
The Duskeys | Here today, gone tomorrow | 49 |
12 | ![]() |
Jahn Teigen & Anita Skorgan | Adieu | 40 |
13 | ![]() |
Doce | Bem bom | 32 |
14 | ![]() |
Aska | Halo halo | 21 |
15 | ![]() |
Neco | Hani? | 20 |
16 | ![]() |
Bill van Dijk | Jij en ik | 8 |
17 | ![]() |
Brixx | Video Video | 5 |
18 | ![]() |
Kojo | Nuku pommiin | 0 |
België werd vertegenwoordigd door Stella, die knap vierde werd. Nederland werd vertegenwoordigd door Bill van Dijk. Zijn naam stond echter als "Bill van Dijke" op de titelkaarten die in beeld verschenen.
Land | Artiest | Eerdere deelname |
---|---|---|
![]() |
Stella | ![]() ![]() |
![]() |
Anna Vissi | ![]() |
![]() |
Jahn Teigen Anita Skorgan |
![]() ![]() |
![]() |
Teresa Miguel en Fatima Padinha (deel van Doce) | ![]() |
![]() |
Sally-Ann Triplett (deel van Bardo) | ![]() |
Seid Memić-Vajta die het voorgaande jaar nog voor Joegoslavië aantrad, was nu derde bij Jugovizija. Yardena Arazi werd tweede in de Israëlische voorronde Kdam. Zes jaar eerder zong ze nog in de groep Chocolad Menta Mastik op het songfestival. Ex-winnaar Izhar Cohen moest genoegen nemen met een zevende plaats. Voor Denemarken werd Tommy Seebach (Eurovisiesongfestival 1979 en 1981) tweede. In Duitsland was er heel wat bekend volk in de preselectie met Séverine die in 1971 voor Monaco won, Mary Roos die in 1972 al eens derde voor Duitsland eindigde, Jürgen Marcus die in 1976 voor Luxemburg zong en Paola die in '69 en in '80 voor Zwitserland zong.
Opmerkelijk was de inzending van Spanje. Nota bene terwijl het gastland verwikkeld was in de Falklandoorlog kwam Spanje met een tango het Britse toneel op, wat gezien de Argentijnse wortels van die stijl uiteraard gevoelig lag. Het lied werd tiende, het Verenigd Koninkrijk gaf nul punten.