In dit artikel zullen we Gon Buurman en de impact ervan op verschillende gebieden van het leven grondig onderzoeken. Vanaf zijn oorsprong tot zijn aanwezigheid in de huidige samenleving heeft Gon Buurman een fundamentele rol gespeeld in de manier waarop we omgaan, werken en ons verhouden tot de wereld om ons heen. Door middel van een gedetailleerde analyse zullen we de verschillende perspectieven en meningen met betrekking tot Gon Buurman onderzoeken, evenals de evolutie ervan in de loop van de tijd. Dit artikel probeert een compleet en multidimensionaal beeld te geven van Gon Buurman, waardoor lezers het belang en de betekenis ervan in verschillende contexten beter kunnen begrijpen.
Gon Buurman | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Gon Buurman in 2012
| ||||
Persoonsgegevens | ||||
Volledige naam | Gonda Aukje Buurman | |||
Geboren | Apeldoorn, 12 augustus 1939 | |||
Overleden | 28 juli 2023 | |||
Geboorteland | ![]() | |||
Nationaliteit | Nederlandse | |||
Beroep(en) | Fotograaf | |||
RKD-profiel | ||||
Website | ||||
|
Gonda Aukje (Gon) Buurman (Apeldoorn, 12 augustus 1939 – 28 juli 2023) was een Nederlands fotografe die onder andere belangrijk is geweest voor het vastleggen van de tweede feministische golf in Nederland. Zij maakte foto's van vele aspecten van deze beweging, bijvoorbeeld van de homodemonstratie in 1979 en van vrouwencafé Saarein.[1] Buurman publiceerde daarnaast diverse boeken waarin liefde en verlangen van bijzondere mensen op intieme wijze zijn afgebeeld.
Buurman groeide op in een christelijk milieu in Epe en Leeuwarden. Na het behalen van haar MULO-diploma verhuisde ze in 1959 naar Den Haag. Ze werkte aldaar op een christelijk kantoor, waar zij – zoals destijds gebruikelijk was – stopte toen zij in 1963 trouwde. Na elf jaar huwelijk scheidde zij van haar man, met wie zij in 1965 en 1967 twee zoons had gekregen. In de jaren 70 werd Buurman lid van de Haagse feministische actiegroep Man Vrouw Maatschappij. Zij werd verliefd op een vrouw en verhuisde naar Amsterdam waar ze woonde in de vrouwencommune Brood en Rozen.
Tijdens een vakantie in Frankrijk kwam Buurman in aanraking met fotografie.[2] Toen ze na haar vakantie terugkwam in Amsterdam kocht ze een Russische Camera, een Zenit. Die waren niet zo duur. Haar loopbaan begon met het fotograferen van haar directe omgeving en heel veel op straat. Ze zat in de redactie van de Vrouwenkrant en maakte de omslagen.[2] In 1983 kreeg ze haar eerste grote opdracht van de AVRO. Ze moest mensen fotograferen die bijna 65 waren, voor de leader van het televisieprogramma Pensioen in Zicht. Ze leerde al doende.
In 1987 publiceerde zij haar eerste fotoboek: Poseuses Portraits of Women teksten Pamela Pattynama. In 1991 brak zij door met Aan hartstocht geen gebrek, een fotoboek, teksten Karin Spaink, over het erotische leven van mensen met een handicap. Haar volgende boek, Over liefde, teksten Marjo van Soest, verscheen in 1995.[3] In 1994 en '95 maakte Buurman de foto's voor de vuurwerkcampagne van SIRE. In opdracht van de Anne Frank Stichting, het Nationaal Comité 4 en 5 mei, en ICODO maakte zij in 2000 het boek De stilte die spreekt, herdenken in diversiteit, een boek met portretten van en interviews met personen over wat herdenken voor hen persoonlijk betekent. Een groot deel van de collectie van Gon Buurman is in 2007 ondergebracht bij het IIAV[4], het huidige Atria. In 2014 heeft Buurman het homo-specifieke deel van haar werk geschonken aan IHLIA LGBT Heritage
Gon Buurman woonde [5] in de Jordaan in Amsterdam en is op 28 juli 2023 op 83-jarige leeftijd overleden.[6]