In dit artikel gaan we dieper in op Grote donkere vlek, een onderwerp dat de afgelopen jaren de aandacht van miljoenen mensen heeft getrokken. Vanaf het begin tot aan de impact ervan op de hedendaagse samenleving heeft Grote donkere vlek een belangrijke rol gespeeld op verschillende gebieden, waardoor debatten, controverses en reflecties over het belang en de relevantie ervan zijn voortgekomen. Langs deze lijnen zullen we de vele facetten van Grote donkere vlek onderzoeken, van de meest elementaire componenten tot de meest geavanceerde toepassingen, met als doel een alomvattende en complete visie op dit opwindende onderwerp te bieden.
De grote donkere vlek (ook wel bekend als GDS-89) is de naam van een hogedrukgebied op Neptunus dat lijkt op Jupiters grote rode vlek.
De storm werd voor het eerst in 1989 waargenomen door de Voyager 2. Net als bij Jupiter betreft het een hogedrukgebied. Het binnenste van de vlek is relatief wolkenloos. In tegenstelling tot de vlek op Jupiter, die al honderden jaren voortduurt, lijkt de grote donkere vlek jonger te zijn en wordt hij om de zoveel jaar gevormd, waarna hij weer verdwijnt. Deze veronderstelling is gebaseerd op waarnemingen van de Voyager 2 (en tegenwoordig ook met de Hubble Space Telescope). Bijna alles wat er bekend is over Neptunus is gebaseerd op het onderzoek van Voyager 2.