Itterbeek (rivier)

De Itterbeek (rivier)-kwestie heeft de laatste tijd de aandacht van velen getrokken. Dankzij zijn relevantie op verschillende gebieden is Itterbeek (rivier) erin geslaagd zich te vestigen als een aandachtspunt en discussiepunt in de huidige samenleving. Of het nu vanwege de impact ervan op het dagelijks leven, de invloed op de populaire cultuur of het belang ervan in de technologische ontwikkeling is, Itterbeek (rivier) is een constant onderwerp van gesprek geworden. In dit artikel zullen we verschillende aspecten onderzoeken die verband houden met Itterbeek (rivier), van de oorsprong ervan tot de mogelijke gevolgen ervan in de toekomst.

De Itterbeek in het Itterdal

De Itterbeek is een zijrivier van de Maas die stroomt door de provincies Belgisch- en Nederlands-Limburg. Ze heeft een lengte van ca. 30 km en een verval van ca. 45 m. Tot 1950 staat ze plaatselijk ook wel bekend als Molenbeek (te Gruitrode), Tongerlose Beek (te Kinrooi) en Laak (te Kessenich en Neeritter). In Thorn is er een korte zijarm langsheen het dorpscentrum: de Thornerbeek.

Verloop

De Itterbeek ontspringt op het Kempens Plateau bij het gehucht Ophoven. Even loopt ze door de slotgracht van de Commanderij van Gruitrode. Vóór Opitter stroomt ze de lagere Vlakte van Bocholt binnen. Hier komt ze voorbij de dorpskernen van Opitter (zie het Itterdal), Tongerlo en Kinrooi. Op de halve cirkel rond Kessenich vormt ze meermaals de Belgisch-Nederlandse grens. Het Belgische gedeelte is bepalend voor twee natuurgebieden: het Itterdal en het Vijverbroek.

Vóór Thorn is er een splitsing. De Itterbeek/Oude Beek stroomt naar het zuiden, de Thornerbeek naar het noorden. In het gebied 'de Grote Hegge' komen de Itterbeek en de Thornerbeek weer samen. De rivier mondt vervolgens uit in de jachthaven van Wessem. In geval van hoogwater op de Maas wordt het water weggeleid via twee andere waterlopen: de Panheelderbeek en de Sleijbeek. In dat geval belandt het water in het benedenpand van Sluis Linne.

Belangrijkste zijstromen

Watermolens

Tot 1900 vond men langs de beek een groot aantal watermolens, waarvan de meeste tegenwoordig nog bestaan.

Zie ook