Joseph van Lil

In de wereld van vandaag is Joseph van Lil een onderwerp geworden dat van groot belang is voor een breed publiek. Met de vooruitgang van de technologie en de mondialisering heeft Joseph van Lil een fundamentele rol in ons leven ingenomen en heeft het verschillende aspecten van de samenleving, cultuur en economie beïnvloed. Door de geschiedenis heen is Joseph van Lil het onderwerp geweest van studie, debat en controverse, wat tegenstrijdige meningen en sterke emoties heeft voortgebracht. Dit artikel heeft tot doel zich te verdiepen in de wereld van Joseph van Lil, de verschillende dimensies ervan te verkennen en een alomvattend perspectief te bieden waarmee de lezer het belang en de relevantie ervan in de wereld van vandaag kan begrijpen.

Joseph van Lil (Oisterwijk 29 september 1826 - Antwerpen, 23 mei 1906) was een Belgisch-Nederlands kunstschilder[1] van portretten en genreschilderijen.

Biografie

Hij was een zoon van het Noord-Brabantse echtpaar Hubertus van Lil, meester-stukadoor, en Adriana van den Boer. Op 20-jarige leeftijd ging hij naar Antwerpen om zich te bekwamen als ambachtelijk (huis)schilder. Hij trad op 8 april 1850 in Antwerpen in het huwelijk met de uit deze stad afkomstige Maria Francisca Josephina Wijnants (1827-1907). Het huwelijk werd gezegend met zes zoons en twee dochters. Ondanks zijn permanent wonen in het jonge België, dat zich in 1830 van Nederland had afgescheiden, bleef Van Lil zijn Nederlandse nationaliteit trouw. In zijn vrije tijd beoefende hij de schilderkunst en dat zou ten slotte ook zijn professionele loopbaan worden. Van 1856 af staat hij dan ook te boek als kunstschilder. Hij vervaardigde portretten en genreschilderijen alsmede religieus werk en maakte kopieën van werken van beroemde meesters. Hij nam in België deel aan meerdere nationale kunstexposities.[2]

Overig

  • Dat het Joseph van Lil goed ging als kunstenaar blijkt uit de aankoop in 1866 van het historische complex de Biecorff aan de Eiermarkt in Antwerpen, alwaar hij en zijn gezin gingen wonen. Na zijn dood, op 23 mei 1906, zou het complex tot 1987 in handen blijven van zijn nazaten.
  • Ofschoon hij een "vergeten" kunstenaar lijkt te zijn, duiken vooral de laatste jaren werken van hem op bij internationale veilingen zoals in Bury-St.Edmund (2016), Buckingham (2016), Alysham (2017 en 2019), Namen (2017) Maastricht (2017) en Düsseldorf (2018).