In dit artikel zullen we het onderwerp Sjadirvan vanuit verschillende perspectieven benaderen, met als doel een volledig en gedetailleerd beeld van deze kwestie te geven. We zullen de oorsprong ervan onderzoeken, de evolutie ervan in de loop van de tijd, de relevantie ervan vandaag en de mogelijke implicaties voor de toekomst. We zullen ons verdiepen in de impact ervan op verschillende gebieden, van wetenschap tot populaire cultuur, inclusief politiek en economie. Daarnaast zullen we de meningen van deskundigen en de ervaringen van mensen met betrekking tot Sjadirvan analyseren, om licht te werpen op de vele facetten en minder bekende aspecten ervan. Uiteindelijk zal dit artikel een complete gids zijn voor diegenen die geïnteresseerd zijn in een grondig begrip van Sjadirvan en al zijn implicaties.
![]() |
Algemeen: Bazaar · Camekan · Hamam · Karavanserai · Madrassa · Mihrab · Minaret · Minbar · Moskee · Muqarnas · Riwaq · Sahn · Soek · Sogukluk Iraanse architectuur: Ab anbar · Howz · Iwan · Perzische tuin · Shabestan · Tekiyeh · Windvanger · Yakhchal Moorse architectuur: Kasba · Ksar · Medina · Riad · Ribat Ottomaans architectuur: Külliye · Sjadirvan · Türbe |
Een sjadirvan (Arabisch: شاذروان; Turks: şadirvan) is een soort overdekte fontein, die meestal wordt gebouwd in een tuin of bij de ingang voor moskeeën, karavanserais, khanqahs en madrassas. Bij moskeeën tref je ze meestal aan bij de hoofdingang of op de binnenplaats. Sjadirvans hebben meestal een zeshoekig of achthoekig dak en meerdere waterkranen. De fonteinen zijn een belangrijk onderdeel van de religieuze Ottomaanse architectuur. Ze zijn te onderscheiden van een sebil, een fontein aan de buitenmuur van een moskeecomplex en de çeşme, een fonteinpaviljoen, die op openbare plaatsen in grote Ottomaanse steden werden opgericht.
Het belangrijkste doel hiervan is water te bieden om te drinken of rituele wassingen uit te voeren. Het kan door meerdere personen tegelijk gebruikt worden. Verder heeft het ook een decoratieve functie en dient het als geluidselement.
De sadirvan is Perzische oorsprong en een typisch element binnen de Ottomaanse architectuur.