In dit artikel gaan we het onderwerp Chalinolobus tuberculatus behandelen, dat van het grootste belang en interessant is voor een breed spectrum van lezers. Chalinolobus tuberculatus is de laatste tijd een onderwerp van discussie en debat geworden en het onderwerp van analyse door experts in het veld. Met dit artikel proberen we een alomvattende en gedetailleerde visie op Chalinolobus tuberculatus te geven, waarbij we de meest relevante aspecten ervan bespreken en waardevolle informatie bieden om de impact ervan op verschillende gebieden te begrijpen. Vanaf zijn oorsprong tot zijn huidige evolutie heeft Chalinolobus tuberculatus de belangstelling gewekt van professionals, academici en het grote publiek, dus het is relevant om de aard en gevolgen ervan te onderzoeken. Door middel van een analytische en rigoureuze aanpak willen we dit onderwerp onderzoeken en verdiepen, waarbij we diverse perspectieven en argumenten presenteren die de kennis over Chalinolobus tuberculatus verrijken. Zonder twijfel streeft dit artikel ernaar een informatief en reflecterend naslagwerk te zijn voor degenen die dit fenomeen volledig willen begrijpen.
Chalinolobus tuberculatus IUCN-status: Kritiek[1] (2020) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Soort | |||||||||||||
Chalinolobus tuberculatus (Forster, 1844) Originele combinatie Vespertilio tuberculatus | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Chalinolobus tuberculatus op ![]() | |||||||||||||
|
Chalinolobus tuberculatus is een vleermuis die voorkomt in Nieuw-Zeeland, waar hij door het praktische ontbreken van andere vleermuizen in de meest uiteenlopende habitats te vinden is. Waarschijnlijk is deze gladneus het nauwste verwant aan C. picatus uit Australië.
Johann Reinhold Forster ontdekte deze vleermuis in Nieuw-Zeeland op 22 mei 1773. Forster beschreef ze met de wetenschappelijke naam Vespertilio tuberculatus in zijn manuscript, dat pas in 1844 postuum werd uitgegeven.[2] Wilhelm Peters stelde in 1866 dat deze vleermuis niet behoorde tot het geslacht Vespertilio maar tot een nieuw geslacht, dat hij Chalinolobus noemde.[3] Vespertilio tuberculatus werd dan de typesoort van het nieuwe geslacht Chalinolobus.
Deze soort slaapt in bomen en grotten. Vroeger werden er duizenden vleermuizen gevonden in een enkele boom, maar tegenwoordig zijn de kolonies kleiner, meestal niet meer dan 50 dieren. Deze soort eet waarschijnlijk voornamelijk insecten die op de vleugels worden gevangen. C. tuberculatus kan zo'n 65 km/h vliegen en per nacht in een gebied van ongeveer 100 vierkante kilometer jagen. Deze vleermuis komt uit zijn slaapplaats als het nog licht is en blijft vliegen tot even na zonsopgang. In de koudere delen van het verspreidingsgebied houdt dit dier een winterslaap van vier tot vijf maanden. Vrouwtjes krijgen tussen december en februari één jong, dat na zes tot acht weken volwassen is. De kop-romplengte bedraagt 45 tot 50 mm, de staartlengte 40 tot 43 mm, de voorarmlengte 37,4 tot 44,4 mm, de oorlengte 8 tot 14 mm en het gewicht 7 tot 10 gram.