In het artikel van vandaag gaan we ons verdiepen in de fascinerende wereld van Felix Blumenfeld. Het is een onderwerp dat de aandacht heeft getrokken van miljoenen mensen over de hele wereld, vanwege de historische relevantie ervan, de impact ervan op de huidige samenleving of de invloed ervan op verschillende aspecten van ons dagelijks leven. Felix Blumenfeld is in de loop van de tijd het onderwerp geweest van studie, debat en controverse, waardoor het een uiterst interessant onderwerp is geworden en de moeite waard om in detail te onderzoeken. In dit artikel zullen we verschillende aspecten van Felix Blumenfeld analyseren, van de oorsprong tot de impact ervan vandaag de dag, met als doel een complete en verrijkende visie op dit spannende onderwerp te bieden.
Felix Blumenfeld | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Felix Blumenfeld ca. 1890
| ||||
Volledige naam | Felix Michajlovitsj Blumenfeld | |||
Geboren | 19 april 1863 | |||
Overleden | 21 januari 1931 | |||
Land | ![]() ![]() | |||
Religie | Joods | |||
Jaren actief | 1883-1931 | |||
Stijl | Romantiek | |||
Beroep | Muziekpedagoog, Componist | |||
Nevenberoep | Pianist, Dirigent | |||
Instrument | Piano | |||
Leraren | Gustav Neuhaus Nikolaj Rimski-Korsakov Fedor Stein | |||
Leerlingen | Vladimir Horowitz Simon Barere Maria Grinberg | |||
Belangrijkste werken | Symfonie in c Strijkkwartet in F 10 Moments Lyriques Etude for the Left Hand Lyrische Suite Allegro de Concert in A | |||
(en) Discogs-profiel | ||||
(en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Felix (of: Feliks) Michajlovitsj Blumenfeld (Russisch: Феликс Михайлович Блуменфельд, (Jelisavetgrad (sinds 2016 hernoemd tot Kropyvnytsky) 19 april 1863 - Sint-Petersburg 21 januari 1931) was een Russisch pianist, componist, muziekpedagoog en dirigent. Hij is waarschijnlijk het best bekend als pianoleraar van Vladimir Horowitz en Simon Barere, maar hij neemt ook een belangrijke plaats in de Russische muziekgeschiedenis in als pianist, dirigent, redacteur, muziekpedagoog en componist.
Blumenfeld schreef meer dan vijftig composities waaronder tal van werken voor piano, een symfonie in C mineur ter nagedachtenis aan dierbare overledenen, een strijkkwartet in F majeur, een stuk voor piano en orkest getiteld Allegro de concert in A majeur, op. 7 (1889) en een vijfigtal liederen. Geen enkel werk van hem heeft de tand des tijds doorstaan.
Zijn stijl is een mengeling van het puur Russische van Glinka, (Anton) Rubinstein en Balakirev met Liszt.
Hij was een zoon van Michail Frantsevich Blumenfeld, van Oostenrijkse-Joodse afkomst, en de Poolse Maria Szymanowska (een tante van Karol Szymanowski), niet te verwarren met de Poolse pianiste Marie Szymanowska (1789-1831). Hij studeerde van 1881 tot 1885 aan het conservatorium van Sint-Petersburg waar hij compositielessen kreeg van Rimsky-Korsakov en pianoles van Fedor Stein.
In 1885 werd hij leraar in Sint-Petersburg en in 1897 professor. Van 1919 tot 1922 verbleef hij in de toen net opgerichte Oekraïense SSR en werd hij professor en directeur van het conservatorium te Kiev. Van 1922 tot en met 1931 was hij professor aan het conservatorium van Moskou.
Van 1898 tot 1912 dirigeerde hij de opera van Sint-Petersburg. Hij voerde de Russische première uit van Wagners Tristan und Isolde. In 1908 werkte hij mee aan de uitvoering van de opera Boris Godoenov van Modest Moessorgski in Parijs.
Daniel Barenboim, Felix Michajlovitsj Blumenfeld in 'Sovjetskaja Muzika', deel 7. 1946