In de wereld van vandaag is Jacob van Deventer (cartograaf) een onderwerp geworden met grote relevantie en discussie op verschillende gebieden. Van politiek tot populaire cultuur: Jacob van Deventer (cartograaf) heeft de aandacht van veel mensen getrokken en tot ongekende debatten geleid. De impact ervan is overal voelbaar en heeft tot reflecties over het verleden, het heden en de toekomst geleid. In dit artikel zullen we de vele facetten en dimensies van Jacob van Deventer (cartograaf) verkennen, de gevolgen ervan voor de hedendaagse samenleving analyseren en een uniek perspectief op dit fenomeen bieden.
Jacob van Deventer | ||
---|---|---|
![]() | ||
Algemene informatie | ||
Land | Habsburgse Nederlanden | |
Geboortedatum | 1505 | |
Geboorteplaats | Kampen | |
Overlijdensdatum | 1575 | |
Overlijdensplaats | Keulen | |
Werk | ||
Beroep | cartograaf, kopergraveur, prentkunstenaar | |
Werkplaats | Deventer, Leuven, Mechelen, Brussel, Dordrecht, Keulen | |
Studie | ||
School/ |
Oude Universiteit Leuven | |
Persoonlijk | ||
Talen | Duits | |
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. |
Jacob van Deventer (Kampen, ca. 1505 - Keulen, 1575) was een Nederlandse cartograaf.
Over Jacob van Deventer zijn weinig biografische gegevens bekend. De eerste vermelding betreft zijn inschrijving op 24 april 1520 als Jacobus de Daventria aan de Leuvense universiteit. Zijn geboorte wordt daarom omstreeks 1500/1505 gedateerd. Jacob is waarschijnlijk in Kampen geboren. Zijn ongehuwde moeder zou omstreeks 1510 getrouwd zijn met een zekere Roelof, inwoner van Deventer, de stad waar Jacob dan zijn verdere jeugd doorbracht. Aangenomen wordt dat hij in Deventer studeerde aan de Latijnse School, waarna hij naar Leuven vertrok.[1]
In Leuven ging Van Deventers belangstelling oorspronkelijk uit naar de geneeskunde en de wiskunde, maar later heroriënteerde hij zich naar de landmeetkunde en de cartografie. Dit resulteerde in 1536 in een kaart van het hertogdom Brabant, de eerste gedrukte kaart binnen de Nederlanden. Tot 1545 volgden nog kaarten van de gewesten Holland, Gelre, Friesland en Zeeland. Daarvoor maakte Van Deventer als een der eersten gebruik van driehoeksmeting. Gemma Frisius, tijd- en geestesgenoot van de cartograaf, zet de theorie van deze werkwijze in 1533 uiteen in zijn Libellus de locorum describendorum ratione.
Deze gewestkaarten vormden het begin van een indrukwekkend oeuvre van de kaartenmaker. De titel van keizerlijk geograaf die Van Deventer omstreeks 1540 kreeg, werd na de abdicatie van keizer Karel V in 1555 omgezet in die van koninklijk geograaf.
Lang is aangenomen, dat Jacob van Deventer in 1558 van Filips II van Spanje een opdracht kreeg die zou uitgroeien tot zijn levenswerk: de kartering van alle steden van de toenmalige Nederlanden. De aanleiding voor deze opdracht zou van militair-strategische aard zijn geweest. Historisch onderzoek heeft deze aanname echter op losse schroeven gesteld.[2]
De stadsplattegronden van Van Deventer werden niet gedrukt en raakten in de vergetelheid tot ze in de tweede helft van de 19de eeuw weer onder de aandacht kwamen. Van Deventer werkte aan zijn missie tot zijn dood in 1575. Hij deed dit vanuit zijn thuisbasis Mechelen, waarheen hij in 1542 verhuisd was. In 1572 verliet hij deze stad en week uit naar Keulen, op de vlucht voor de onzekere en onveilige situatie door de anti-Spaanse opstand binnen de Nederlanden. In vijftien jaar maakte Van Deventer zo'n 250 à 260 stadsplattegronden over een gebied dat zich uitstrekte van Friesland en Groningen tot het huidige Noord-Frankrijk, van de Noordzee tot het uiterste westen van Duitsland en het Hertogdom Luxemburg. Allemaal op een vergelijkbare schaal (circa 1:8.000), eenzelfde oriëntatie (het noordoosten boven) en met een verbluffende graad van correctheid.
Van de gekarteerde steden zijn minstens drie versies gemaakt, die echter niet allemaal bewaard zijn gebleven.
De netkaarten zijn als atlas bewaard in de Biblioteca Nacional de España te Madrid. Een van de drie banden is evenwel verloren gegaan. Er resten nog 179 kaarten. Zo komt men in totaal aan 222 bewaarde stadsplattegronden (als minuut en/of netkaart).