In de wereld van vandaag is Kentaxon een onderwerp geworden dat van groot belang is voor een breed spectrum van mensen. Of het nu vanwege de impact ervan op de samenleving, de invloed op de cultuur of het belang ervan op academisch gebied is, Kentaxon is in verschillende kringen een terugkerend gespreksonderwerp geworden. Vanaf het begin tot aan de relevantie ervan vandaag de dag heeft Kentaxon eindeloze debatten en reflecties gegenereerd die niet alleen de kennis over het onderwerp hebben verrijkt, maar ook aanzienlijke veranderingen in verschillende aspecten van het dagelijks leven teweeg hebben gebracht. In dit artikel zullen we de impact van Kentaxon grondig onderzoeken, de verschillende facetten ervan analyseren en nadenken over het belang ervan in de wereld van vandaag.
Een kentaxon is een taxon dat binnen een bepaald syntaxon een veel grotere presentie, een hogere gemiddelde abundantie of hogere trouwgraad heeft dan in andere syntaxa.[1] Meestal heeft een kentaxon de taxonomische rang van een soort; in dit geval spreekt men van een kensoort. Veel minder vaak hebben kentaxa een andere taxonomische rang dan de soort; meestal gaat het dan om een ondersoort of een genus.
Hieronder worden van kentaxa van drie verschillende taxonomische rangen steeds twee voorbeelden gegeven.
Kentaxa kunnen – met uitzondering van de subassociatie – voor alle syntaxonomische niveaus worden aangewezen. In synoptische tabellen en vegetatieopnamen worden kentaxa aangeduid met een 'k' (met kleine letter) gevolgd door de eerste letter (met hoofdletter) van het desbetreffende syntaxonomische niveau.
Meestal is de benaming van een syntaxon gebaseerd op de belangrijkste aspectbepalende kentaxa van het syntaxon. Zo is bijvoorbeeld de zeegras-klasse (Zosteretea) vernoemd naar het geslacht zeegras (Zostera) dat een kentaxon voor deze klasse is. Een ander voorbeeld is de associatie van struikhei en stekelbrem (Genisto anglicae-Callunetum) waarbij stekelbrem (Genista anglica) een kensoort voor de associatie is en struikhei (Calluna vulgaris) een kensoort voor de bovenliggende klasse van deze associatie.
Het 'ideale' kentaxon is een exclusief taxon; deze komt slechts één enkel syntaxon voor. Een kentaxon dat niet exclusief is, maar waarvan de presentie, abundantie en/of de trouw in een bepaald syntaxon opvallend groter is dan in alle andere eenheden (een preferent taxon), kan met de nodige voorzichtigheid eveneens als kentaxon worden gebruikt: een preferent kentaxon.