In de wereld van vandaag is Mike Hawthorn een onderwerp van groot belang en relevantie geworden. Er zijn veel mensen die op de een of andere manier door Mike Hawthorn worden getroffen, en daarom is het essentieel om deze kwestie vanuit verschillende perspectieven te benaderen. In dit artikel zullen we dieper ingaan op de analyse van Mike Hawthorn, waarbij we de implicaties ervan, de evolutie ervan in de loop van de tijd en de impact ervan op de huidige samenleving onderzoeken. Via een multidisciplinaire aanpak zullen we proberen Mike Hawthorn verder te begrijpen en nieuwe inzichten en reflecties aan te bieden die het debat rond dit onderwerp zullen verrijken.
John Michael Hawthorn | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Nationaliteit | ![]() | |||
Formule 1-carrière | ||||
Jaren actief | 1952 - 1958 | |||
Teams | Ferrari, Vanwall, BRM, privé-Cooper, privé-Maserati | |||
Races | 47 (45 starts) | |||
Kampioenschappen | 1 (1958) | |||
Overwinningen | 3 | |||
Podiums | 18 | |||
Polepositions | 4 | |||
Punten | 112 9⁄14 (127 9⁄14) | |||
Eerste race | 1952 Grand Prix van België | |||
Eerste overwinning | 1953 Grand Prix van Frankrijk | |||
Laatste overwinning | 1958 Grand Prix van Frankrijk | |||
Laatste race | 1958 Grand Prix van Marokko | |||
|
John Michael 'Mike' Hawthorn (Mexborough, Yorkshire, Verenigd Koninkrijk, 10 april 1929 - bij Guildford, 22 januari 1959) was een Britse autocoureur.
In 1955 werd Hawthorn voor Jaguar de omstreden winnaar van de 24 uur van Le Mans. Hawthorn behaalde ook drie overwinningen in de Formule 1 en werd in 1958 wereldkampioen. Hij behaalde dat jaar één GP-zege (Frankrijk), werd tweede in België, Groot-Brittannië, Portugal, Italië en Marokko, derde in Argentinië en vijfde in Nederland. Hij trok zich daarna uit de racerij terug.
Hawthorn overleed in 1959 na een ongeluk op de openbare weg (slipte op nat wegdek) met zijn Jaguar 3.4 (Mk1) op de Guildford Bypass vlak bij Farnham, waar hij toen woonde. Hij werd 29 jaar oud.
Mike Hawthorn werd in 1958 op een bijzondere manier wereldkampioen. Tijdens een race in Oporto, Portugal, werd hij eerst gediskwalificeerd, omdat hij tegen de rijrichting in gereden zou hebben. Stirling Moss bestreed de visie van de wedstrijdleiding, waardoor Hawthorn zijn behaalde punten terugkreeg en met één (!) punt voorsprong op Stirling Moss later dat jaar wereldkampioen werd.
Seizoen | Team | Chassis | Races | Over- winningen | Pole Positions | Podiums | Punten | Rang |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1952 | Leslie D. Hawthorn | Cooper T20 | 5 | 0 | 0 | 1 | 10 | 4 |
1953 | Scuderia Ferrari | Ferrari 500 | 8 | 1 | 0 | 3 | 19 (27) | 4 |
1954 | Scuderia Ferrari | Ferrari 625 | 8 | 1 | 0 | 4 | 24 9⁄14 | 3 |
1955 | Vanwall Scuderia Ferrari |
Vanwall VW1 Ferrari 555 |
5 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
1956 | BRM Maserati Vanwall |
BRM P25 Maserati 250F Vanwall VW2 |
5 | 0 | 0 | 1 | 4 | 12 |
1957 | Scuderia Ferrari | lancia-Ferrari D50A Ferrari 801 |
6 | 0 | 0 | 2 | 13 | 4 |
1958 | Scuderia Ferrari | Ferrari 246 | 10 | 1 | 4 | 7 | 42 (49) | 1 |
Nr. | Grand Prix | Jaar | Team |
---|---|---|---|
1 | ![]() |
1953 | Scuderia Ferrari |
2 | ![]() |
1954 | Scuderia Ferrari |
3 | ![]() |
1958 | Scuderia Ferrari |